Spadochroniarz - zawiśnięcie w toni

Umiejętność utrzymywania poziomej pozycji w trakcie nurkowania jest bardzo ważna, zmniejsza opory płynięcia, a to powoduje, że płynąc mniej się męczymy, bo stawiamy mniejszy opór czołowy. Zatrzymanie się nurka pod woda również nie powinno być problemem. Nurkowie mają jednak z tym problem, po zatrzymaniu zmieniają pozycję z poziomej na pionową i aby się utrzymać na danej głębokości cały czas pracują nogami. Powoduje to niepotrzebne zmęczenie a często również podnoszenie osadu z dna i zmniejszenie widoczności. Nurkowie techniczni oraz podwodny fotograf, umiejętność zatrzymywania się w zawisie mają wytrenowana do perfekcji.

Spadochroniarz

Prawidłowa pozycja spadochroniarza

Nurek ma pozycję podobną do spadochroniarza. Butla ustawiona równolegle do powierzchni wody, głowa, korpus i udo tworzy łuk a nie krzywą. Nogi zgięte w kolanach pod katem prostym, lub mniejszym, płetwy równolegle do powierzchni wody.

Praca płetwami jest bardzo ważna, nogi maja tendencje do opadania więc płetwy musza cały czas pracować (przynajmniej kiedy nurkujemy na pojedynczej butli i mokrym skafandrze - goście w twinsetach i skafandrach suchych nie powinni mieć tego problemu). Płetwami wykonujemy drobne ruchy, pracując tylko nogą w kostce.

Opadanie nóg jest szczególnie uciążliwe w skafandrze mokrym, skafander suchy pozwala zmienić trym, przez wpuszczenie pewnej ilości powietrza do butów skafandra, co pozwala zawisnąć praktycznie bez ruch, nogi nie opadają. Właściwy trym, można osiągnąć również, zmieniając rozłożenie balastu. Przeczytaj temat trym w nurkowaniu.

Najczęstsze błędy

Najczęstszy błąd to zła pozycja ciała. Głowa i tułów tworzy łuk, ale biodro już nie. Jest wygięte nie do góry ,ale do dołu. Oględnie mówiąc, wygląda to jak wypinanie tyłka. Prawidłowa sylwetka w początkowym etapie ćwiczeń, może być trudna do utrzymania, bo nasze ciało nie jest przyzwyczajone, na szczęście w miarę ćwiczeń  to się zmienia.

Ważne jest, aby w trakcie ruchów nogami nie płynąć do przodu, ruch płetw zapobiega tylko opadaniu nóg w dół, nie powoduje przemieszczania w poziomie. Z tego względu, podnosząc płetwy do góry staramy się zmniejszyć powierzchnię natarcia, przesuwając ją bokiem, a przy ruchu w dół staramy się maksymalnie zwiększyć powierzchnię natarcia, płetwa pracuje  równolegle do powierzchni wody.

Najlepszym sposobem osiągnięcia perfekcji jest ćwiczenie, proponuję znaleźć sobie pod wodą miejsce na małej głębokości (2-6m) z punktem odniesienia (stok, ściana, pomost, kamień) i rozpocząć ćwiczenie. Początkowo można przytrzymywać się rękami np. za pomost, aż osiągniemy prawidłową sylwetkę i właściwy ruch  nogami.

Inna sprawa to styl pływacki jakiego używa przy spadochroniarzu, tu kraul już nie będzie dobrze się sprawdzał - najlepszy jest frog kicka - odmiana żaki przy której pracujemy głównie dolną strona płetwy. Niezbędne będzie również opanowanie pływania do tyłu czyli back kicka, aby nie bawić się w kolibra - machać bez ustanku rękami. Machanie rękami jest passe.

kurs sidemount PADI

również w konfiguracji sidemount można zawisnąć w toni

Powiązane tematy

  1. Pływanie przy użyciu frog kicka
  2. pływanie do tyłu - back kick