Mapa akwenu

Mapka akwenu jest bardzo pomocnym elementem planowania nurkowania, posiadanie pełnej informacji o akwenie (głębokości, ukształtowanie dna, charakterystyczne elementy, roślinność, kursów, umiejscowienia północy), pozwala poruszać się doświadczonym nurkom nawet po nieznanym akwenie w sposób perfekcyjny.

Mapka pozwala ocenić czy jesteśmy zainteresowani danym akwenem. Wszak może nam on nie odpowiadać ze względu na głębokość, prądy, atrakcyjność czy wymagane do pokonania odległości.

Bardzo znane miejsca nurkowe posiadają mapki, często w postaci rysunkowej, przedstawiającej poglądowo cały akwen jakby był wynurzony. Poniżej zamieszczam mapkę Gębczyc wykonaną właśnie ta techniką.

Miejsca mniej znane są zdecydowanie gorzej opisane. Jednak każdy nurek może samodzielnie wykonać mapkę akweny, nie jest to trudne. Pomoże to następnym nurkom, sprawniej nawigować po akwenie. Integralna częścią strony jest mapa miejsc nurkowych w Polsce. Staram się zamieszczać tam: opis,  mapki batymetryczne oraz mapki szczegółowe danego akwenu. Apeluję więc do wszystkich posiadających takie mapkę o kontakt. Bardzo chętnie umieszczę mapki szczegółowe na stronie danego akwenu.

 

Jak wykonać mapę.

Narzędzia do wykonywania mapy.

Istnieje kilka narzędzi, które ułatwiają i usprawniają wykonywanie map, chociaż niektórzy potrafią narysować bardzo użyteczną mapę, posługując się tylko kartką papieru, ołówkiem i własną pamięcią. Jednakże chcąc wykonać mapę z większą dokładnością i precyzją, zaznaczyć dokładnie kąty i odległości, wykorzystaj kilka lub wszystkie z niżej opisanych narzędzi. Będziesz potrzebował:

  1. kompas - wystarczy kompas, którego używasz zwykle w trakcie nurkowania,
  2. duża tabliczka i ołówek - w trakcie nurkowania należy wszystkie informacje zapisywać na tabliczce, pamięć jest zawodnym narzędziem,
  3. boje - mogą być przydatne do oznaczenia charakterystycznych punktów i określenia ich pozycji w stosunku do brzegu. Świetnie sprawdzają się tu bojki dmuchane zamocowane na szpulce albo kołowrotku.
  4. lina o znanej długości lub posiadająca markery oznaczające odległość np. co 1m. Bardzo dokładnie można określić odległość między poszczególnymi obiektami podwodnymi (kołowrotek z wyskalowana liną)
  5. papier milimetrowy, ołówek, linijka kątomierz - etapem końcowym jest przeniesienie naszych notatek na papier, można również wszystkie operacje wykonać na komputerze PC w programie graficznym.

Poniżej zamieszczam opis wykonania mapki akwenu z podręcznika kursu Divemaster PADI z drobnymi zmianami.

Poniższe kroki opisują jeden z praktycznych sposobów stworzenia nadającej się do użytku mapy większości miejsc nurkowych. Istnieje oczywiście wiele innych sposobów. Każda metoda jest dobra, jeśli tylko dzięki niej bezpiecznie osiągniesz cel jakim jest szczegółowa i dokładna mapa, dobrze spełniająca swoje zadanie.

1. Zaznacz centralny punkt lub oznacz boją miejsce, od którego zaczniesz zbierać dane oraz określ granice mapy. Będziesz używał tego punktu jako stałego odniesienia i od niego zaczniesz rysować mapę. Może to być punkt na brzegu.

2. Przepłyń począwszy od tego punktu cały obszar, którego mapę wykonujesz, wykorzystując ze znanych model nawigacyjny. Metoda nawigacji będzie zależała od ukształtowania terenu

3. Podczas płynięcia  zapisuj dane na tabliczce. Notuj kursy kompasowe każdego odcinka i mierz odległość. Najczęściej, wystarczy jak będziesz liczył cykle machnięć płetwami. Zapisuj na jakiej głębokości i w jakiej odległość na odcinku modelu znajdują się wszystkie napotkane obiekty. Jeśli jest to możliwe, określ również kursy i odległości pomiędzy kluczowymi obiektami.

4. Na każdym odcinku modelu nawigacyjnego zapisuj odległości, gdzie osiągasz określone zmiany głębokości (np. wzrost głębokości o 3 metry). Wykorzystasz te głębokości do narysowania linii konturowych (izobat) podczas wykreślania mapy. Jedna z metod wykonania tego zadania polega na tym, że jeden z partnerów kontroluje nawigację, a drugi liczy cykle machnięć płetwami i notuje. Notujący dostaje namiary od partnera, a sam liczy cykle i zapisuje odległości do napotkanych obiektów i do określonych zmian głębokości. Po zbadaniu całego obszaru jesteś gotowy do narysowania mapy. Zwykle wykonuje się to po zakończeniu pomiarów na całym obszarze, który ma pokryć mapa, ale jeżeli obszar ten jest bardzo duży, możesz przelewać dane na papier po zmierzeniu każdego odcinka, dopóki masz te dane na świeżo w pamięci.

5. Narysuj model nawigacyjny ołówkiem na papierze milimetrowym. Wykorzystaj kątomierz, aby dokładnie wyznaczyć kursy oraz linijkę i kratki, aby zachować skalę. Zaznacz długość każdego odcinka oraz odległości między odcinkami w oparciu o przeliczone na metry cykle machnięć płetwami. Korzystając z notatek, zaznacz na linii modelu nawigacyjnego każde miejsce, gdzie osiągnąłeś określoną zmianę głębokości oraz obiekty, które chcesz umieścić na mapie.

6. Połącz punkty o tej samej głębokości tworząc linie przedstawiające kontur dna. Możesz wykorzystać kształt linii brzegowej (w przypadku miejsca nurkowego dostępnego z brzegu), która może dać pewne wyobrażenie konturu dna. Korzystając z kątomierza i linijki dla zachowania skali, nanieś bezpośrednie kursy i odległości pomiędzy obiektami. Jeżeli miejsca położenia obiektów nie pokrywają się teraz z ich położeniem zaznaczonym na odcinkach modelu nawigacyjnego, będziesz wiedział, że nastąpił błąd dokładności pomiaru; może zaistnieć potrzeba powtórnego zbadania jakiejś części obszaru.

7. W przypadku miejsc nurkowych dostępnych z brzegu narysuj linię brzegową, zaznacz budynki zaplecza i inne udogodnienia, takie jak parking, ścieżki, schody itp. Na koniec użyj pisaka, by utrwalić znaki, które chcesz pozostawić - kontury dna, obiekty, głębokości itp. - a następnie wymaż resztki ołówka.

 

A efektem końcowym może być np. część mapki Zakrzówka.

Zakrzówek

mapa Zakrzówka, akwen prawy (płatny)

Poniżej umieszczam mapkę samolotu AN-2 na Zakrzówku - świetny przykład wykonania mapki

Zakrzówek samolot AN

mapkę wykonał Karo Ołówek

nurkowanie samolot AN2 Zakrzówek 2011

a na zdjęciu widok samolotu - pełna galeria na stronie samolot AN2 Zakrzówek 2011