Termika jezior

Jeziora posiadają charakterystyczną termikę

W okresie lata powstaje charakterystyczne uwarstwienie w jeziorach.

Epilimnion - warstwa nadskokowa, powierzchniowa warstwa wody zmieniająca swoją temperaturę pod wpływem warunków zewnętrznych (słońca)

Metalimnion (termoklina) - ... termoklina albo inna nazwa warstwa skokowa, wąska warstwa wody 1-2m w której następuje gwałtowny spadek temperatury, nawet o 12C. W jeziorach naszej strefy klimatycznej termoklina występuje na głębokości 7-8m. W okresie wiosny powstaje bardzo płytko 1-2m i przesuwa się powoli w dół, jednocześnie coraz wyraźniej się zaznaczając. W czerwcu dochodzi do 7-8m i tam utrzymuje się przez okres lata. Na jesieni woda ochładza się od powierzchni i termoklina zanika. Dochodzi do miksji. Głębokość położenia termokliny w morzu może być znacznie większa. (Morze Śródziemne - pierwsza termoklina 12-14m spadek temperatury o kilka stopni, termoklina właściwa głębokość 40-45m; w Morzu Czerwonym poniżej 50m)

Hipolimnion - warstwa podskokowa, warstwa wody chłodnej o temp ok. 4C (najcięższej).

W okresie jesieni na skutek ochładzania się powierzchniowych warstw wody, oraz dzięki ruchą wody wywołanych siłą wiatru następuje wyrównanie temperatury w całej misie zbiornika.


W okresie zimy powierzchniowa warstwa zbiornika pokrywa się lodem. Dzięki temu że woda o temp 4C posiada największą gęstość, chłodna woda o temp. 0-3C pozostaje przy powierzchni. Kiedy temp. otoczenia spadnie poniżej zera powstaje lód którego grubość zależy od długości okresów z temp poniżej zera.


W okresie wiosny, lód topnieje, powierzchniowa warstwa ogrzewa się i następuje wymieszanie wody w całym zbiorniku.