Nurkowanie - hiperwentylacja

Czas zatrzymania oddechu można wydłużyć wykonując przed jego wstrzymaniem serię głębokich wdechów i wydechów zwanych hiperwentylacją. Hiperwentylacja nie podnosi co prawda poziomu tlenu w krwiobiegu, obniża jednak "wyjściową" ilość CO2, wydłużając czas potrzebny do osiągnięcia punktu przełamania. Przedłużenie bezdechu może wydłużyć się nawet dwukrotnie. Oczywiście hiperwentylacja nie jest jedynym elementem zwiększającym czas pobytu pod wodą, ważny jest również stan umysłu, technika, odpowiedni trening.

Po intensywnej hiperwentylacji wydłużenie czasu zatrzymania oddechu może być tak znaczne, że bez żadnych sygnałów ostrzegawczych nastąpi omdlenie wynikające z drastycznego obniżenia ilości tlenu dopływającego z krwią do mózgu.

W medycynie, hiperwentylacja jest definiowana jako  zwiększona wentylacja płuc i jest traktowana jako zjawisko niekorzystne. Długotrwała wentylacja prowadzi do zwiększenia ilości powietrza wnikającego do pęcherzyków płucnych (pobudzona wentylacja pęcherzykowa), powodującej zmniejszenie pCO2 (hipokapnia) i prowadzi do rozwoju zasadowicy (alkalozy) oddechowej - zakłócenie równowagi kwasowo-zasadowej. Stosując wiec hiprwentylację w nurkowaniu zakończmy na 2-3 próbach.

 

Pamiętaj - woda nie wybacza błędów

Wzajemna asekuracja jest niezbędnym elementem wszystkich ćwiczeń wykonywanych pod wodą z zatrzymanym oddechem. Przeczytaj o mechanizmie utraty przytomności pod wodą w czasie pływania na zatrzymanym oddechu. Usnąć pod wodą można bardzo łatwo bez wcześniejszego ostrzeżenia ze strony organizmu. Należy sobie jasno powiedzieć, utrata przytomności, w trakcie ćwiczeń bezdechowych prowadzonych bez odpowiedniej asekuracji, prowadzi do śmierć przez utopienie. Głupotą jest zakładać, że na basenie jest bezpiecznie i w razie problemów ratownik nas wyciągnie. Zycie jest zbyt cenne aby tak ryzykować. Zawsze pływaj z asekuracją.

Jak wykonać prawidłowo hiperwentylację

Hiperwentylacja ..

Hiperwentylacja polega na wykonaniu 3-4 (nie więcej, bo wystąpi tzw efekt materacowy -zawroty głowy, problemy z orientacją), maksymalnie głębokich wydechów i wdechów. Wydech może być do wody (10-30cm głębokości) aby było pewne przeciwciśnienie w trakcie wydychania. Wdech bierzemy powyżej powierzchni wody bezpośrednio ustami (nie przez fajkę, bo zwiększają się powierzchnie martwe czyli przestrzenie nie biorące udziału w wymianie gazowej).


Idea hiperwentylacji

Ideą hiperwentylacji jest obniżenie ciśnienia parcjalnego CO2, czyli głównego czynnika odpowiedzialnego za regulację procesu oddechowego. To ciśnienie parcjalne CO2 a nie ciśnienie parcjalne tlenu decyduje o potrzebie wzięcia wdechu. Dlatego przez głębokie oddychanie staramy się maksymalnie obniżyć ilość dwutlenku węgla w organizmie. Jeszcze raz przypominam, że wszelkie ćwiczenia należy wykonywać we wzajemnej asekuracji.

Z dwóch wyżej wymienionych powodów (możliwość utraty przytomności i zakłócenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu) obecnie hiperwentylacja jest rzadko stosowana. Trening profesjonalnych nurków bezdechowych jest pozbawiony hiperwentylacji.