
W przypadku braku czynnika oddechowego pod wodą, jednym z podstawowych
sposobów dalszego postępowania jest oddychanie z alternatywnego źródła
powietrza. Najczęściej jest to
octopus.
| Podpłyń i zasygnalizuj partnerowi znak "brak powietrza, podaj mi powietrze".
Partner jeżeli zobaczy nasz znak powinien ustawić się przodem do podpływającego kolegi i wykonuje tzw. "krakowiaka" podnosi prawą rękę do góry (tą z której znajduje się octopus, jeżeli octopus znajduje się po lewej stronie należy podnieść rękę lewą) aby odsłonić octopus, a lewą wskaże usytuowanie alternatywnego źródła powietrza. |
|
| Podłączenie się do octopusa partnera - zrywamy octopus partnera z mocowania (najlepiej lewą ręką- łatwiej prawidłowo włożyć automat oddechowy do ust) i wkładamy do ust, oczyszczamy z wody. Pamiętajmy aby automat oddechowy włożyć do ust właściwie tzn. ustnik wyżej niż zawór wydechowy. | |
| Połączenie z partnerem | |
| uspokojenie sytuacji -daj partnerowi czas aby złapał oddech i lewą ręką pokaż znak "OK" Jeżeli partner jest na tyle świadomy tego co się dzieje to również powinien prawą ręką przytrzymać się twojego przedramienia i odpowiedzieć na twój znak (również znak "OK". Po uspokojeniu sytuacji należy pokazać znak "do góry" i po uzyskaniu potwierdzenia od partnera, rozpocząć wynurzanie trzymając rękę lewą na inflatorze. | |
Obecnie coraz częściej, nurkowie rekreacyjni sięgają po konfiguracje techniczną z jedna butlą. Jeżeli jest to rzeczywiście konfiguracja techniczna, a nie tylko zamiana jacketu na skrzydło, to modyfikacji musi ulec również, sposób dzielenia się gazami w sytuacji braku powietrza. Tak dla przypomnienia, w konfiguracji technicznej mamy dwa niezależne automaty, dwa pierwsze i dwa drugie stopnie. Podstawowy drugi stopień jest na dłuższym wężu o długości 1,6-2,1m (zależnie od wielkości nurka), a zapasowy drugi stopień jest na wężu krótkim . W sytuacji braku powietrza oddajemy swój podstawowy drugi stopień (a nie octopus), a sami oddychamy z zapasowego drugiego stopnia. Więcej o s-drillu - sposobie dzielenia się gazem w sytuacji jego braku, dowiesz się na stronie s-dril - procedura dzielenia się gazem z partnerem. A jeżeli jesteś zainteresowany konfiguracja techniczną wejdź na stronę - konfiguracja techniczna.
Jak widać, metoda dzielenia się gazem w sytuacji awaryjnej zależy od konfiguracji sprzętowej. Ponieważ różnice są duże, warto zawsze, kiedy nurkujemy z nowym partnerem dokładnie omówić procedurę dzielenia się gazem, aby w razie problemów pod wodą mieć jasny plan działania.
Słyszałem kiedyś pytanie: czy wszyscy nurkowie w grupie muszą mieś taką samą konfigurację? Myślę, że odpowiedź jest oczywista - oczywiście, że NIE. Warunek jest tylko jeden, musimy znać i umieć procedurę dzielenia się gazem dla danej konfiguracji.
Subskrypcja
Chcesz otrzymywać informacje o nowosciach w naszym serwisie? Będziesz o nich wiedział jako pierwszy! Wpisz swój adres e-mail: