Oddychanie partnerskie

Oddychanie partnerskie - czyli dwie osoby oddychają z jednego drugiego stopnia. Trudne, wymaga ćwiczenia. Technika nie polecana.

W obecnej chwili wszystkie federacje nurkowe wymagają nurkowania z dwoma drugimi stopniami (z octopusem), więc praktycznie nie powinno być potrzeby oddychania partnerskiego.

Wiem, że wymogi to wymogi, a życie to życie. Poniżej więc podaję ogólne zasady.

Osobę potrzebującą czynnika oddechowego będę nazywał biorcą, a osobę podającą czynnik oddechowy – dawcą.

• W przypadku braku powietrza biorca podpływa do dawcy, wyjmuje automat z ust i pokazuje znak brak powietrza, podaj mi powietrze,
• Dawca chwyta prawą ręką od dołu wąż średniociśnieniowy, tuż przy puszce drugiego stopnia, biorąc jednocześnie wdech,
• Po wdechu wyjmuje drugi stopień automatu z ust, biorca chwyta prawą ręką za nadgarstek dawcy,
• Wkłada sobie automat do ust, kierując ręką dawcy. Dawca zachowuje bierność,
• Biorca oczyszcza automat z wody i wykonuje wdech. Po drugim wdechu wyciąga drugi stopień automatu z ust,
• Teraz dawca wkłada sobie automat i wykonuje dwa wdechy. Bardzo ważne, aby uchwyt na automacie i na nadgarstku był pewny, nie wolno się puścić może to doprowadzić do rozdzielenia partnerów i poważnego wypadku nurkowego,
• Partnerzy oddychają na przemian wykonując po dwa wdechy,
• Po wykonaniu kilku cykli wdechów, kiedy sytuacja się uspokoi, należy rozpocząć wynurzanie; partnerzy muszą ustalić, że są gotowi – równoczesne pokazanie znaku OK, a następnie znaku „do góry”,
• Obaj nurkowie wypływają dalej, trzymając się za nadgarstek; lewą ręką mogą obsługiwać inflator. W trakcie wynurzania nie należy przekraczać prędkości wynikającej ze stosowanych tabel dekompresyjnych lub używanego komputera nurkowego. Po osiągnięciu powierzchni należy napełnić BCD w stopniu umożliwiającym utrzymanie nurka na powierzchni bez dodatkowych ruchów płetwami.