Konfiguracja sprzętowa - stosowane rozwiązania

Próbę usystematyzowania konfiguracji sprzętowej, podejmowałem kilka razy, jednak bez powodzenia. Temat jest trudny. Jednoznaczne wskazanie, gdzie umieścić dany element sprzętu i dlaczego? - pewnie nurtuje wielu płetwonurków. Zamieszanie w tym względzie jest ogromne. Postaram się odpowiedzieć przynajmniej na część pytań. Na razie skupię się na sprzęcie powietrznym tzn: 

• zestawie butlowym,
• kamizelce ratowniczo-wyrównawczej
• automacie oddechowym

Nie będę, udzielał tu informacji jaki automat jest najlepszy (Ci co czytają listę i tak wiedzą, że ten na "A"), jaki jacket/skrzydło należy kupić. Skupię się, tylko na temacie, jak wymienione elementy z sobą połączyć, aby nurkowanie było bezpieczne.
Wyróżnię dwie podstawowe konfiguracje. Podział zależy jednak nie od ilości zastosowanych butli i automatów oddechowych (bo to może być w obu rozwiązaniach identyczne) a od sposobu postępowania w sytuacji awaryjnej "brak powietrza". To, który drugi stopień automatu oddamy partnerowi w sytuacji braku powietrza jest decydujące. Nie będę oceniał, który sposób jest lepszy, wskażę tylko podstawowe argumenty "za".

Wyróżniamy więc konfigurację gdzie:

1. oddajemy octopus partnerowi a sami oddychamy z głównego drugiego stopnia - najprawdopodobniej twoje pierwsze nurkowanie zostało wykonane na takim właśnie zestawie. Konfiguracja taka posiada minimalną ilość sprzętu, aby nurkować bezpiecznie do głębokości 40m. Opiszę tu konfigurację, którą nazwałem standard, w jej skład wchodzi:
• butla - najczęściej jedna o pojemności 10l,12l, 15l czasem 18l. Butla posiada doniczkę, siatkę zawór i często rączkę,
• kamizelka ratowniczo-wyrównawcza - w zasadzie dowolna
• automat oddechowy  - w zasadzie dowolny (przeznaczony do nurkowania do 40m - czyli każdy - zobacz ranking automatów oddechowych)
• octopus - w zasadzie dowolny, dostosowany do średniego ciśnienia na pierwszym stopniu automatu oddechowego,
• manometr - w zasadzie dowolny,

Sposób montażu został opisany na stronie konfiguracja standard. Konfiguracja powszechnie stosowana w federacjach uczących nurkowania rekreacyjnego. Osoby uczące się nurkować nie powinny być narażane na niepotrzebny stres. Sytuacja, w której musimy wyjąć drugi stopień automatu oddechowego z ust jest stresująca. Lepiej, więc tego nie robić. W sytuacji braku powietrza dawca cały czas ma automat oddechowy w ustach, biorcy udostępnia octopus. Najszybciej będzie jeżeli biorca sam weźmie octopusa, rola dawcy to wskazanie i odsłonięcie położenia alternatywnego źródła powietrza (sposób oddychania z alternatywnego automatu).
Rozwiązanie standard nie jest uniwersalne, praktycznie jego zastosowanie kończy się z głębokością 40m. Osoby nurkujące w warunkach trudniejszych np: nurkowanie głębokie, nurkowanie w przestrzeniach zamkniętych - pod lodem, we wrakach, w jaskiniach - muszą rozszerzyć konfigurację. Przykładowe rozwiązania znajdują się na stronie rozbudowane konfiguracje sprzętowe

2. oddajemy główny drugi stopień a sami oddychamy z octopusa. Rozwiązanie tego typu stosowane jest w organizacjach prowadzących nurkowania "techniczne". Opiszę najbardziej znaną konfigurację - konfigurację Hogarthian. Pragnę jednak zaznaczyć, że nie jest to pełny opis systemu a jedynie przedstawienie konfiguracji sprzętowej, najczęściej stosowanej przez nurków Hogarthian.

Zwrócę tutaj uwagę że konfiguracja Hogarthian została stworzona do nurkowań jaskiniowych, czyli generalnie trudnych technicznie. Posiada więc wyższe wymagania sprzętowe niż konfiguracja standard. Konfigurację standard również można modyfikować dochodząc do ilości sprzętu identycznej jak w konfiguracji Hogarthian. Podkreślę jeszcze raz, że największa różnica występuje w sposobie oddawania drugiego stopnia automatu partnerowi, w sytuacji braku czynnika oddechowego:

• w konfiguracji standard jest to octopus na dłuższym wężu, sami nigdy nie wyjmujemy z ust głównego automatu
• w konfiguracji Hogarthian jest to główny automat na dłuższym wężu, sami przechodzimy na octopus zamocowany na krótkim wężu

Oczywiście te dwie konfiguracje sprzętowe nie wyczerpują tematu konfiguracji. Do bardzo ciekawych rozwiązań należy konfiguracja Side-mount. Stosowana głównie w jaskiniach, pozwala na pokonywanie nawet bardzo wąskich przejść bez zdejmowania butli. Opis systemu oraz manual w pliku .pdf dotyczący takiego rozwiązania można znaleźć na stronie www.advanceddivermagazine.com.