Automaty oddechowe - TEORIA

 

Opory oddechowe w automacie oddechowym

Opory hydrostatyczne

Opór hydrostatyczny zależy od umiejscowienia automatu oddechowego względem geometrycznego środka płuc. Przez umiejscowienie automatu uważa się punkt w którym znajduje się środek membrany ostatniego stopnia redukcji ciśnienia. W praktyce występują dwa przypadki:

1) zamocowanie AO przy zestawie butlowym na plecach (AO dwuwężowe)
2) zamocowanie AO przy ustach (AO jednowężowy) Na opory hydrostatyczne wpływa różnica ciśnień jaka panuje między ciśnieniem występującym w geometrycznym środku płuc, a ciśnieniem panującym w miejscu usytuowania automatu oddechowego.

 

 

Opory hydrostatyczne wdechu są związane pewną zależnością z oporami hydrostatycznymi wydechu. Jeżeli jedne rosną o pewną wartość, to drugie maleją o tę samą wartość. Wynika to z faktu, że zawór wydechowy znajduje się zawsze blisko membrany ostatniego stopnia redukcji.

Załóżmy, że płetwonurek znajduje się pod wodą. Nad automatem oddechowym znajduje się słup wody o wysokości h1, a nad środkiem płuc - h2.

H1 - wysokość słupa wody nad automatem oddechowym
H2 - wysokość słupa wody nad geometrycznym środkiem płuc

 

H1 - H2 = delta H

Jeżeli delta H jest ujemna, to wdech jest utrudniony o wartość delta H (płetwonurek wytwarza podciśnienie =delta H dla wykonania wdechu), wydech jest łatwiejszy o tę samą wartość delta H. Jeżeli delta H jest dodatnia, to wdech jest łatwiejszy, czyli ta sama delta H, która przyczyniała się do wzrostu oporów wdechu może je ułatwiać. Wydech jest utrudniony.

Miało to znaczenie przy nurkowaniach na starszych konstrukcjach automatów oddechowych jak np. "Kajman", gdy automat ciężko podawał, lub gdy płetwonurek miał zadyszkę i pragnął uspokoić oddech przyjmował pozycję, w której utomat był na większej głębokości od środka płuc.

Wpływ oporów hydrostatycznych w zależności od umiejscowienia automatu oddechowego i pozycji płetwonurka można odczytać z poniższego rysunku. Rysunek przedstawia również wartość podciśnienia wdechu i nadciśnienia wydechu.

delta H1 - różnica wysokości słupa wody pomiędzy środkiem płuc a automatem jednostopniowym, lub dwustopniowym o stopniach połączonych (automaty oddechowe dwuwężowe)
delta H2 - różnica wysokości słupa wody pomiędzy środkiem płuc a automatem dwustopniowym o stopniach rozdzielonych (jednowężowy). Po przeanalizowaniu rysunku można stwierdzić, że najdogodniejszą pod względem minimalizacji oporów jest pozycja horyzontalna.

Podsumowując możemy wysunąć ogólny wniosek, że jeżeli AO jest wyżej (na mniejszej głębokości) od środka płuc, to wdech jest trudniejszy o wartość delta h, a wydech łatwiejszy - następuje jak gdyby samoczynny wydech czynnika oddechowego. Jeżeli AO jest niżej od środka płuc, to wdech jest łatwiejszy, a wydech trudniejszy.