 |
Cirrus (Ci) Chmura pierzasta w kształcie
białych włókien, nitek, ławic lub wąskich pasm o jedwabistym wyglądzie.
Najczęściej występują w postaci cienkich włókien, prawie prostolinijnych,
nieregularnych zagiętych lub poplątanych chaotycznie ze sobą. Niekiedy
mają charakterystyczne zagięcia do góry w kształcie haczyków. Występują
też w ławicach tak gęstych, że wydają się szarawe, mimo iż chmury cirrus
są bardziej białe niż jakiekolwiek inne, znajdujące się w tej samej części
nieba. Ten rodzaj chmur może nawet lekko zasłonić Słońce, rozmywać jego
zarysy, a czasem zasłonić zupełnie.
Człony chmur cirrus są niekiedy ułożone w szerokie równoległe pasma,
które wydają się być zbieżne ku widnokręgowi. Rzadziej chmury cirrus ukazują
się w kształcie małych, zaokrąglonych kłaczków mniej lub bardziej rozrzuconych,
lub w postaci zaokrąglonych wieżyczek o wspólnej podstawie.
Gdy Słońce zachodzi, chmury cirrus, położone wysoko na niebie, zmieniają
barwę na żółtą, później na różową i w końcu na szarą. O wschodzie kolejność
barw jest odwrotna.
Cirrus składa się z małych i znacznie rozproszonych kryształków lodu,
sunie po niebie majestatycznie, na oko powoli, w rzeczywistości z szybkością
70 km/h i więcej.
Cirrus powoduje opady, które nigdy nie osiągają powierzchni ziemi. |