PŁETWONUREK KDP / CMAS *** (P3)
wyższy stopień nurkowy

Zakres szkolenia:

Uczestnik kursu zdobywa wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne umożliwiające bezpieczne prowadzenie grupy nurków do głębokości wynikającej z ich uprawnień.
 

Warunki uczestnictwa w kursie:

• ukończone 18 lat,
• przeszkolenie specjalistyczne w zakresie patofizjologii nurkowania i I-ej pomocy (PP),
• ukończenie 3 kursów specjalistycznych wybranych z niżej podanych szkoleń:
• - nurkowania w suchych skafandrach (SS1),
• - nurkowania podlodowego (PL1),
• - nurkowania morsko-wrakowego (WM1),
• - nurkowania nurkowania jaskiniowego
• - fotografii podwodnej (PF1),
• - nurkowanie nitroksowe (PN1),
• - nurkowanie nitroksowe (PN2),
• - nurkowanie w aparatach SCR (PR),
• - pierwsza pomoc tlenowa DAN, 
• uprawnienia do prowadzenia łodzi motorowych,
• od chwili uzyskania stopnia Płetwonurka KDP/CMAS** (P2) wykonanie w towarzystwie Instruktora Płetwonurkowania KDP/CMAS lub Płetwonurka KDP/CMAS***/**** (P3/4) co najmniej 40 nurkowań na głębokość 10-40m, w tym przynajmniej 20 nurkowań na głębokość 30-40 m, z których 10 musi być wykonanych w polskich wodach.

Przebieg szkolenia:

• seminaria i wykłady (20 godzin) (szczegółowy program wykładów)
• oraz zajęcia praktyczne (36 godzin) (szczegółowy program zajęć praktycznych) w ciągu 10 dni szkoleniowych, obejmujących 15 nurkowań (łącznie minimum 5 godzin pod wodą), w tym:
• 4 nurkowania na głębokość 30 m
• 2 nurkowania na głębokość 50 m.

Uprawnienia:

Płetwonurek KDP/CMAS*** (P3) ma prawo:

• nurkować z wykorzystaniem powietrza do głębokości 50m,
• kierować pod wodą zespołem płetwonurków posiadających kwalifikacje KDP/CMAS* (P1), KDP/CMAS** (P2), KDP/CMAS*** (P3) (lub kwalifikacje równoważne innych organizacji) w zakresie głębokości właściwych dla tych kwalifikacji.

Po kursie uczestnik otrzymuje wpis do Książki Płetwonurka KDP i międzynarodowy certyfikat Płetwonurka KDP/CMAS*** (P3)

 

Ponieważ uczestnik kursu P3 CMAS/KDP zdobywa wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne umożliwiające bezpieczne prowadzenie grupy nurków powinien:

1. Umieć przeprowadzić nurkowanie w różnych warunkach.
2. Umieć poprawić niewystarczające umiejętności nurka.
3. Poprowadzić akcję ratowniczą w przypadku zaistnienia wypadku.

W celu pomocy kursantom kursu P3 CMAS/KDP przygotowałem poniższy materiał. Będę wdzięczny za wszelkie uwagi.

1. Umieć przeprowadzić nurkowanie w różnych warunkach

Nurkujemy w różnych środowiska morzach jeziorach i kamieniołomach, czasami głęboko czasami płytko, czasem w nocy czasem w dzień. Wszystko to sprawia, że do każdego nurkowania należy się przygotować. Na stopniu P3 na pewno należy się przygotować do nurkowania:

1. Nurkowanie głębokie - nurkowanie tego typu, po za dokładniejszym planowaniem samego nurkowania, wymaga również wyższych kwalifikacji od  płetwonurków. Zanim zrobimy kolejny metr w głąb, zastanówmy się czy my oraz nasz partner jesteśmy na to gotowi.
2. Nurkowanie nocne - specyficzne warunki, wymagają zastosowania specyficznego sprzętu - latarek. Modyfikacji ulegają również zasady komunikacji znakami nurkowymi. Często stosuje się również znaki dotykowe.
3. nurkowanie przy linie opustowej - niby prosta sprawa, ale czasami wygodą to jak nieskoordynowany atak partyzantów na linę opustową, a nie jak znana umiejętność.

Każde nurkowanie powinno być poprzedzone odprawą. Na tym poziomie to nurek P3 jest kierownikiem nurkowania i odpowiada za wszystko czyli między innymi za:

• odprawę - każdy nurek nawet na poziomie P1 odpowiada za swoje nurkowanie samodzielnie, nurkowie P3 zwiększają bezpieczeństwo, przez pomoc w sytuacjach awaryjnych i lepsze planowanie. Lepsze planowanie to np. dobra odprawa przed nurkowanie, na której nurek dowie się podstawowych informacji, takich jak głębokość i czas nurkowania, miejsce wejścia i wyjścia z wody, planowana trasa, cel nurkowania, niebezpieczeństwa. Tu znajdziesz pełny opis jak poprowadzić odprawę.
• również po nurkowaniu należy przeprowadzić odprawę, aby przynajmniej podziękować za wspólnego nura. Jeżeli w trakcie nurkowania wystąpiły jakieś problemy należy je skomentować. Nurkowie mający problemy z nurkowaniem (umiejętności podstawowe i specyficzne do danego typu nurkowania) powinni być o tym poinformowani i odpowiednio poinstruowani, aby w przyszłości problem wyeliminować. Więcej o odprawie po nurkowaniu.
• droga ewakuacyjna - należy mieć przygotowany sposób postępowania na wypadek wypadku nurkowego. Wielu nurków lekceważy ten problem a sytuacji wypadku tracą głowę i nie zawsze postępują wystarczająco sprawnie. Polecam stronę droga ewakuacyjna.
• ratowniczy zestaw tlenowy -  wypadek nurkowy jak uraz ciśnieniowy płuc czy choroba dekompresyjna wymaga podania tlenu w jak najszybszym czasie. Aby tak się stało taki sprzęt powinien znajdować się na miejscu nurkowania, w miejscu wszystkim znanym (procedura z drogi ewakuacyjnej). Sprzęt tlenowy może być bardzo różny, na stronie ratowniczy zestaw tlenowy znajdziesz stosowane rozwiązania. polecane jest również przejście odpowiedniego szkolenia np. w DAN.
• karta nurkowań - ułatwia planowanie nurkowania oraz nadzór nad całością nurkowania - na akcjach szkoleniowych jest elementem niezbędnym. Strona karta nurkowań.
• mapka akwenu - najlepiej opisać akwen pokazując jednocześnie mapkę, mapka nie musi być bardzo skomplikowana, powinna pokazywać schematycznie podstawowe ukształtowanie akwenu oraz występujące głębokości. Jeżeli dany akwen nie ma mapki spróbujmy samodzielnie ją stworzyć. Polecam stronę mapka akwenu.

 

2. Umieć poprawić niewystarczające umiejętności nurka

Odprawa powinna być przed każdym jak i po każdym nurkowaniu. Jeżeli w trakcie nurkowania stwierdzimy, że nasz partner nurkowania ma problem, po nurkowaniu powiedzmy mu o tym. Tylko kiedy powiemy mu 

• co robi źle, 
• wytłumaczymy jak to robić dobrze, 
• oraz poradzimy jak ćwiczyć dana umiejętność

jesteśmy w stanie, pomóc mu, stać się lepszym nurkiem.

Nikt nie lubi być pouczany a w sposób chamski w szczególności, więc wszelkie uwagi powinny być przekazane w sposób jak najbardziej taktowny.

Tekst typu "Kur*a jak ty pływasz" skierowany do nurka, który robi "rowerek" niczego nowego nie wnosi, a potrafi porządnie zdenerwować.

Poprawna reprymenda powinna zawierać cztery elementy:

• pozytywne wzmocnienie - na początek należy pochwalić, każdy lubi być chwalony. Nawet najsłabsi nurkowie robią coś dobrze, należy to wychwycić i o tym głośno powiedzieć, np. doskonale radzisz sobie z kontrolą pływalności, sprawnie i spokojnie przedmuchujesz maskę, sprawdzenie pływalności było perfekcyjne. Oczywiście zawsze mówimy prawdę, nie można chwalić za rzeczy, które zostały wykonane źle, osoba chwalona szybko się zorientuje, że mówimy nieszczerze i nie będzie słuchała ani jednego zdania więcej. A co zrobić z osobą która wszystko robi źle? Dobra wiadomość, nie ma takich przypadków, przecież jakoś dany kursant ukończył nurkowanie, a w tym celu musiała: przygotować sprzęt, wejść do wody, sprawdzić sprzęt, założyć płetwy, maskę i fajkę, sprawdzić pływalność, zanurzyć się, machać płetwami, trzymać się blisko partnera, oddychać z automatu, sprawdzać ciśnienie, pokazywać znaki nurkowe, wynurzyć się , wyjść z wody, rozebrać ze sprzętu itd.. Na pewno znajdzie się coś co było wykonane dobrze, to my nie potrafimy tego dostrzec. Podajemy jeden maksymalnie dwa elementy.
• wyjaśnienie co jest robione źle (problem)- aby wyjaśnić co jest robione źle należy samemu wiedzieć, jak powinno to być wykonane. W Internecie i książkach jest sporo opisów różnych ćwiczeń. Mimo że mogą się różnić szczegółami w swoim głównym zarysie powinny być zgodne - nurkowanie jest jedno, mimo że wiele organizacji nurkowych się tym zajmuje. Abyś nie musiał szukać po Internecie poniżej przedstawię linki do tzw. umiejętności podstawowych, które powinny być opanowane na kursie podstawowym (np. P1). Z ganieniem nie należy przesadzać, jak wymienimy 10 elementów nikt tego nie zapamięta. Podajemy jeden lub dwa najpoważniejsze problemy.
• wyjaśnienie jak należy to zrobić (poprawna technika) - uwagi jak przy punkcie wyżej - trzeba doskonale znać daną umiejętność. Demonstracja jest znacznie lepsza niż 1000 słów, może warto więc pokazać ćwiczenie w postaci demonstracyjnej - wolno z uwypukleniem wszystkich kluczowych elementów, tak aby kursant mógł bez problemu powtórzyć.
• co zrobić aby opanować problem (rozwiązanie problemu)- wyjaśnić co należy poprawić a przy trudniejszych ćwiczeniach pokazać poszczególne etapy dochodzenia do końcowej umiejętności. Problemem które stwarza wiele problemów jest opróżnianie maski z wody i balansowanie na płetwach.

 

Uwagi wyartykułowane w poniższy sposób zostaną przyjęte znacznie lepiej, a może nawet zostaną przyjęte i zastosowane.

"Janku, widzę że doskonale sobie radzisz z przedmuchiwaniem maski i obsługą KRW, ale masz problemy z właściwą praca nóg, zginasz nogę w kolanie i robisz rowerek. Poprawny ruch nogi (należy pokazać jak ma pracować noga) wychodzi z biodra, noga w kolanie nie jest prosta, stopa jest przedłużeniem nogi. W płetwach wykonujemy spokojne ruchy o dużym wychyleniu, popatrz ja k ja to robię. Zawsze jak płyniesz staraj się myśleć o prawidłowej pracy nóg, wyprostuj nogę w kolanie i zapoczątkowuj ruch z biodra".

"Kur*a jak ty pływasz" to forma znacznie oszczędniejsza, jednak zrozumiała tylko przez nielicznych. Większość populacji ludzkiej w celu dalszego rozwoju wymaga formy dłuższej. Jej stosowanie jest znacznie trudniejsze bo wymaga sporej wiedzy oraz poświęcenia czasu innej osobie. Myślę, ze jednak warto.

Na razie zamieszczam link do strony umiejętności podstawowe, gdzie znajduje się wszystko, poniżej zamieszczam linki bezpośredni do najważniejszych umiejętności.

Umiejętności jakie każdy powinien umieć to:

Przed wejściem do wody:

1. Sprawdzenie sprzętu,
2. Sprawdzenie pływalności - poprawne wyważenie

W wodzie:

1. Wejście wykroczne do wody
2. Wejście z brzegu
3. Oczyszczenie automatu oddechowego z wody wydechem i przyciskiem dodawczym,
4. Opróżnienie maski z wody,
5. Pięć możliwości w sytuacji braku powietrza:
   1. Normalne wynurzenie
   2. Oddychanie z octopusa,
   3. Oddychanie partnerskie,
   4. Wynurzenie awaryjne kontrolowane (na wydechu),
   5. Wynurzenie awaryjne niekontrolowane (na wydechu),
6. Oddychanie z zamarzniętego automatu,
7. Balansowanie na płetwach,
8. Zawiśnięcie w toni,
9. Spadochroniarz,

 

 

3. Poprowadzić akcję ratowniczą w przypadku zaistnienia wypadku

Nurkowanie to bardzo bezpieczny sport, jednak i tutaj wypadki się zdarzają. Jak postępować w sytuacjach awaryjnych? Na poziomie płetwonurka P3 nad tym tematem nie ma się co zastanawiać, wszystkie umiejętności należy mieć przemyślane i przećwiczone  przed nurkowaniem. 

Nie jesteśmy w stanie przewodzić wszystkich możliwych scenariuszy, ale zawsze możemy nawet najbardziej skomplikowaną sytuację sprowadzić do przypadku który znamy, a tu już będziemy wiedzieć jak postępować. Generalnie rzecz ujmując pomocy możemy udzielać: pod wodą, na powierzchni wody oraz na brzegu/łodzi.

Proponuję zapoznać się z całym działem ratownictwo nurkowe a na pewno z tematami, przedstawionymi poniżej.

Postępowanie w trakcie sytuacji awaryjnej i wypadku

Pomoc pod wodą - jest najtrudniejsza i najbardziej niebezpieczna, wymaga wysokich umiejętności nurkowych i wcześniejszego treningu. treningi powinny być powtarzane przynajmniej raz do roku lub częściej.

1. Wynurzenie z nieprzytomnym nurkiem
2. Poszukiwanie zaginionego nurka

 

Pomoc na powierzchni wody - tu działanie jest mniej niebezpieczne, mamy dostęp do powietrza, jednak może się okazać że ta najcięższa praca czeka nas właśnie tutaj.

1. Pomoc zmęczonemu nurki na powierzchni wody.
2. Pomoc spanikowanemu nurkowi na powierzchni wody.
3. Pomoc nie oddychającemu nurkowi na powierzchni wody
4. Metody holowania.
5. Metody wynoszenia z wody.

 

Pomoc na brzegu/łodzi - wychodzimy z wody, teraz przyda się sprzęt dodatkowy jak np. tlen.

1. Pomoc nurkowi z urazem ciśnieniowym - ratowniczy zestaw tlenowy
2. Resuscytacja
3. Pozycja boczna ustalona

 

Złożenie poszczególnych umiejętności, wyszczególnionych powyżej  pozwala przeprowadzić pełna akcję ratowniczą, np. akcja ratownicza może składać się z następujących elementów: poszukiwanie zaginionego nurka, wynurzenie z nieprzytomnym nurkiem, wezwanie służb medycznych (karetka reanimacyjna), pomoc nie oddychającemu nurkowi na powierzchni wody, holowanie do brzegu, wyniesienie z wody, resuscytacja, podanie tleny, pozycja boczna ustalona, przekazanie opieki nad pacjentem służbą medycznym.

Nie każda akcja musi być tak rozbudowana, zmęczony nurek uzyska wystarczającą pomoc jeżeli pomożemy mu uzyskać dodatnią pływalność, często wydając jedno proste polecenie "napompuj jacket" oraz pomagając dopłynąć do brzegu.

Znacznie łatwiej jest zapobiegać wpadką poprzez właściwe planowanie nurkowania niż pomoc poszkodowanemu. Ta prawda wydaje się oczywista, lecz jest nagminnie łamana, przez planowanie nurkowań znacznie przekraczające umiejętności danej osoby lub wręcz nurkowanie bez żadnego planu - co będzie to będzie, jakoś dam sobie radę.

 

Każdy kandydat na stopień P3 powinien przygotować się na:

1. skok do wody, dopłyniecie, wydobycie manekina z głębokości 5m, holowanie 200m, wydobycie, ułożenie na brzegu, reanimację
2. Przeprowadzenie pełnej akcji ratowniczej, np. akcja ratownicza może składać się z następujących elementów: poszukiwanie zaginionego nurka, wynurzenie z nieprzytomnym nurkiem, wezwanie służb medycznych (karetka reanimacyjna), pomoc nie oddychającemu nurkowi na powierzchni wody, holowanie do brzegu, wyniesienie z wody, resuscytacja, podanie tleny, pozycja boczna ustalona, przekazanie opieki nad pacjentem służbą medycznym.

 

Teoria nurkowania

Tak na koniec wypada przypomnieć o teorii, na chwilę obecną zdaje się egzamin centralny w Warszawie - jest to test wyboru. Co ciekawe wszystkim większość pytań jest znana. Dla tych ambitnych polecam trochę teorii.

Podstawowe działy dotyczące teorii nurkowania to:

• Fizyka teoria
• Fizyka zadania
• Mieszanki oddechowe
• Sygnalizacja
• Medycyna
• Tabele dekompresyjne
• Hydrologia i locja
• Węzły
• Historia nurkowania

 

Polecam również pytania wymyślone dawno temu przez instruktorów nurkowania - pytania egzaminacyjne CMAS.