fot. Bogdan Wątor

fot. Bogdan Wątor

fot. Bogdan Wątor

fot. Bogdan Wątor
|
Diugoń
(Dugong dugon)
Diugoń (Dugong dugon) – morski ssak zaliczany do syren, jedyny współcześnie
żyjący przedstawiciel rodziny diugoni. Długość ciała do 4 m, ciężar do ok. 1
tony. Ciało wrzecionowate, masywne. Pysk tępo zakończony, przystosowany do
żerowania przy dnie. W przedniej części żuchwy i szczęki górnej tarcze rogowe,
służące do rozcierania roślin. Żywi się trawą morską, występującą w płytkich
mulistych lagunach. Działa podobnie jak odkurzacz, pozostawiając po sobie
wyjedzoną ścieżką.
Aby wziąć oddech okresowo wypływa na powierzchnię. Małe oczy, osłonięte
powiekami, brak małżowin usznych. Tułów walcowaty, zwężający się ku tyłowi,
kończyny przednie przekształcone w płetwy, z zaznaczonymi pięcioma palcami,
kończyny tylne zredukowane. Płetwa ogonowa u diugonia rozwidlona i wcięta,
ustawiona w płaszczyźnie poziomej. Brak płetwy grzbietowej.
Samica diugonia dojrzewa płciowo między 8-18 rokiem życia. Po trwającej około
roku ciąży wydaje na świat, pod wodą, najczęściej jedno młode. Matka natychmiast
po porodzie transportuje młode na powierzchnię, aby mogło po raz pierwszy nabrać
powietrza. Niemowlę diugonia ma około 90 cm długości. Matki karmią młode ok.
dwóch lat. Diugoń to atrakcja nurkowa, znacznie większa niż np. żółwie.
Diugonia można spotkać praktycznie tylko na żerowisku, kiedy skubie sobie
spokojnie trawkę. Digoń nie przejmując się specjalnie nurkami - pewnie
przyzwyczaił się do dziwnych gości puszczających cały czas bąbelki. Często jest
to największa atrakcja wyjazdu nurkowego.
Co kilka minut diugoń musi wypłynąć na powierzchnię w celu
nabrania powietrza. |